FOTOhub działa teraz w Claude, Cursorze i VS Code

Podsumowanie

Katalog 226 modeli AI FOTOhub jest od dziś dostępny wprost z narzędzi, w których twórcy i deweloperzy spędzają dzień pracy. Serwer MCP FOTOhub, działający pod adresem apis.fotohub.app/mcp i wpisany do oficjalnego rejestru Model Context Protocol jako app.fotohub/fotohub, udostępnia 28 narzędzi do obrazu, wideo, audio, czatu i zarządzania kontem każdemu klientowi zgodnemu z MCP: Claude Desktop, Cursorowi, Windsurfowi, VS Code i rosnącej liście frameworków agentowych. Konfiguracja to dziewięć linii JSON i klucz API. Ten sam standard działa też w drugą stronę: czat FOTOhub Chat Live przyjmuje zewnętrzne serwery MCP, więc zespół może podłączyć własne narzędzia do rozmowy w FOTOhub, a model wywoła je w trakcie zadania. Każde wywołanie rozliczane jest dokładnie tak jak wywołanie REST API, z tego samego salda, po tych samych cenach, bez dopłaty za MCP. Poniżej pełny opis: co wyszło, jak działa, ile kosztuje i dokąd zmierza.

Podatek od kopiuj-wklej

Każdy twórca pracujący z asystentem AI zna tę pętlę. Opisujesz asystentowi kampanię. Dostajesz dobry brief, trzy nagłówki i listę ujęć. I tu praca staje, bo asystent nie potrafi wyrenderować ani jednej klatki z tego, co właśnie zaplanował. Kopiujesz listę ujęć do generatora obrazów, pobierasz wyniki, wrzucasz je do narzędzia wideo, znów pobierasz, otwierasz edytor do napisów, a na koniec wklejasz całość z powrotem do czatu, żeby poprosić o poprawki.

Deweloperzy znają wersję tej samej pętli. Agent w Cursorze potrafi w minutę postawić całą stronę produktową, po czym zostawia folder szarych prostokątów w miejscach, gdzie miały być zdjęcia produktów, bo nie ma czym ich zrobić.

Nazywamy to podatkiem od kopiuj-wklej. Nie liczy się go w dolarach, jak stosu subskrypcji, o którym pisaliśmy tydzień temu. Liczy się go w kontekście: za każdym razem, gdy praca opuszcza rozmowę, asystent zapomina, nad czym pracowaliście, a ty stajesz się warstwą integracyjną między narzędziami, które nigdy nie miały ze sobą rozmawiać.

Model Context Protocol powstał po to, żeby ten podatek znieść. FOTOhub mówi nim od dziś płynnie, w obu kierunkach.

!Jedno połączenie: FOTOhub wpina się w dowolnego klienta MCP

Czym jest MCP, w jednym akapicie

MCP, czyli Model Context Protocol, to otwarty standard łączenia asystentów AI z zewnętrznymi narzędziami i danymi. Serwer MCP opisuje w sposób czytelny dla maszyny, co potrafi. Klient MCP, na przykład Claude Desktop albo Cursor, czyta ten opis i pozwala modelowi wywoływać te narzędzia w trakcie rozmowy, za zgodą użytkownika. Protokół pojawił się pod koniec 2024 roku i od tego czasu stał się wspólną wtyczką dla narzędzi agentowych: jeden format połączenia obsługiwany przez każdego poważnego klienta, więc narzędzie zbudowane raz działa wszędzie. Najprościej: USB-C dla asystentów AI. FOTOhub jest od dziś jedną z rzeczy, które można do tego portu wpiąć.

Co FOTOhub udostępnia od dziś

Dwa elementy, zaprojektowane tak, żeby działać razem.

Produkcyjny serwer MCP. FOTOhub prowadzi zdalny serwer MCP pod adresem `https://apis.fotohub.app/mcp/`, zgodny z aktualną specyfikacją MCP (wersja protokołu 2025-03-26), działający po Streamable HTTP, z Server-Sent Events jako transportem zapasowym i lokalnym trybem stdio dla deweloperów, którzy wolą uruchomić go na własnej maszynie. Serwer pracuje produkcyjnie od lipca 2026 i jest wpisany do oficjalnego rejestru MCP pod nazwą `app.fotohub/fotohub`, dzięki czemu klienci MCP przeglądający rejestr mogą go znaleźć i dodać bez wpisywania adresu ręcznie.

Klient MCP w FOTOhub Chat Live. Pod adresem `/dashboard/chat-live`, w menu Plus, jest pozycja "MCP servers". Dodajesz serwer po adresie URL z tokenem albo łączysz się przez OAuth, a narzędzia, które ten serwer wystawia, stają się dostępne dla modelu w tej rozmowie. Dane dostępowe trafiają do szyfrowanego skarbca, nigdy do przeglądarki. To ten sam standard, tylko odwrócony: zamiast FOTOhub w twoim agencie, twoje narzędzia w FOTOhub.

Razem te dwie połówki czynią FOTOhub jedną z pierwszych platform kreatywnych tej skali, która potrafi być jednocześnie narzędziem dla agentów i gospodarzem dla ich narzędzi.

28 narzędzi

Serwer wystawia 28 narzędzi pogrupowanych według tego, co produkują. Narzędzia obrazu i audio zwracają wynik w jednym wywołaniu. Narzędzia wideo zwracają identyfikator zadania i mają osobne narzędzie do odpytywania, bo dziesięciosekundowy render trwa dłużej, niż powinna czekać jedna tura rozmowy.

Kategoria	Narzędzia	Co robią
Obraz (8)	generate_image, edit_image, inpaint_image, style_transfer, upscale_image, remove_background, analyze_image, enhance_prompt	Generowanie z tekstu dowolnym obsługiwanym modelem obrazu (domyślnie Seedream 5.0), edycja promptem lub maską, przeniesienie stylu, powiększenie 2x lub 4x, wycięcie tła, opis obrazu i przepisanie słabego promptu na mocny
Wideo (7)	generate_video, image_to_video, extend_video, generate_story, generate_shorts, add_subtitles, get_job_status	Tekst i obraz do wideo w całym katalogu wideo (domyślnie Veo 3.1), przedłużenie klipu, wielosceniczna historia z lektorem, pocięcie długiego nagrania na pionowe shorty, wypalenie napisów i sprawdzenie stanu dowolnego zadania
Audio (6)	text_to_speech, generate_music, generate_sfx, transcribe_audio, voice_clone, separate_stems	Lektor głosami z rodziny IDA Voice i innymi, pełne utwory muzyczne, efekty dźwiękowe do 30 sekund, transkrypcja, a także klonowanie głosu i separacja ścieżek, które dziś kierują agenta do panelu, dopóki ich routing w MCP nie zostanie dokończony
Czat (3)	chat_completion, translate_text, gabriel_route	Wywołanie drugiego modelu z pierwszego (rodziny Claude, GPT, Gemini, DeepSeek i Nova), tłumaczenie tekstu oraz pytanie do Gabriela, orkiestratora FOTOhub, który model pasuje do zadania
Narzędzia konta (4)	check_balance, list_models, list_generations, search_photos	Odczyt salda i wydatków w miesiącu, lista aktywnego katalogu modeli, przegląd ostatnich generacji i przeszukiwanie biblioteki po znaczeniu, nie po nazwie pliku

Każde narzędzie ma opis w zwykłym języku i typowane parametry, więc model wie bez podpowiedzi, że generate_video przyjmuje czas 5 lub 10 sekund, a upscale_image mnożnik 2 lub 4. To dlatego użytkownik może powiedzieć "wyostrz ten plakat i przygotuj wersję 16:9", a agent sam połączy upscale_image z edit_image.

Dwie minuty do połączenia

Do połączenia potrzebny jest klucz API i jeden blok JSON. Klucze tworzy się w konsoli deweloperskiej pod adresem fotohub.app/console, w zakładce Keys. Klucze produkcyjne zaczynają się od `fh_live_`, testowe od `fh_test_`.

Claude Desktop, Cursor i Windsurf czytają ten sam kształt konfiguracji:

```json

{

"mcpServers": {

"fotohub": {

"url": "https://apis.fotohub.app/mcp/",

"headers": {

"Authorization": "Bearer fh_live_twoj_klucz_api"

}

}

}

}

```

VS Code używa pliku `.vscode/mcp.json` z jawnie podanym typem transportu:

```json

{

"servers": {

"fotohub": {

"type": "http",

"url": "https://apis.fotohub.app/mcp/",

"headers": {

"Authorization": "Bearer fh_live_TWOJ_KLUCZ_API"

}

}

}

}

```

Po restarcie klienta 28 narzędzi pojawia się na jego liście. Od tej chwili asystent sam decyduje, kiedy ich użyć, a większość klientów prosi o zgodę przy pierwszym uruchomieniu danego narzędzia.

Klienci, którzy implementują autoryzację MCP, mogą w ogóle pominąć klucz. Serwer publikuje standardowe metadane odkrywania pod `/.well-known/oauth-protected-resource` i `/.well-known/oauth-authorization-server`, obsługuje dynamiczną rejestrację klientów i wydaje krótkotrwałe tokeny dostępu w OAuth 2.1 z PKCE. W praktyce: klikasz Połącz w kliencie, który to obsługuje, logujesz się do FOTOhub w wyskakującym oknie i gotowe.

Pełne instrukcje dla poszczególnych klientów są pod adresami docs.fotohub.app/api/mcp oraz docs.fotohub.app/guides/mcp-integration.

Trzy sceny, które protokół zamienia w rutynę

Producentka w Claude Desktop. Wkleja brief klienta na premierę kosmetyku i prosi o koncepcję kampanii. Claude ją pisze, a ponieważ FOTOhub jest podłączony, proponuje od razu wyrenderować ujęcie główne. Zgadza się. Claude wywołuje generate_image z paletą z briefu i proporcją 3:2, pokazuje wynik, a ona prosi o przesunięcie butelki do lewej tercji. Claude wywołuje edit_image z maską. Prosi o wersję do Stories; Claude wywołuje edit_image jeszcze raz dla 9:16, a potem upscale_image w 2x pod druk. Cztery materiały, jedna rozmowa, żadnego pobierania aż do samego końca. Cała wymiana ląduje w jej bibliotece FOTOhub, gdzie list_generations znajdzie ją za tydzień.

Deweloper w Cursorze. Buduje demo sklepu i potrzebuje dwunastu zdjęć produktów, które jeszcze nie istnieją. Mówi agentowi, co to za produkty; agent wywołuje generate_image dwanaście razy ze spójnymi wytycznymi oświetlenia, wpisuje adresy URL do danych startowych i przechodzi do koszyka. Odejście od pisania kodu: zero.

Marketerka robiąca krótkie wideo. Prosi asystenta o dziesięciosekundowy klip produktowy ze zdjęcia. Asystent wywołuje image_to_video, dostaje identyfikator zadania i rozmawia z nią o napisach, podczas gdy render trwa. Odpytuje get_job_status, zgłasza gotowy klip, potem wywołuje add_subtitles z uzgodnionym tekstem i generate_shorts, żeby pociąć materiał pod TikToka i Reels. Ona przegląda wyniki w FOTOhub i publikuje.

Nic z tego nie wymagało nowego interfejsu. Interfejsem był czat, który i tak miała otwarty.

Wideo, historie i shorty działają jako zadania

Narzędzia wideo trzymają się jednego wzorca. Wywołanie wraca natychmiast z identyfikatorem zadania i adresem do odpytywania; get_job_status zwraca postęp, a potem gotowy plik. To ten sam model zadań, na którym działają studia webowe FOTOhub i publiczne REST API, więc agent, który uruchomił render w Cursorze, może przekazać identyfikator zadania koledze sprawdzającemu je skryptem albo panelowi, gdzie zadanie pojawia się w tej samej historii.

generate_story to najcięższe narzędzie w zestawie: wielosceniczny film z lektorem, od 15 do 60 sekund, zwykle od dwóch do pięciu minut renderowania. generate_shorts bierze długie nagranie i zwraca pionowe cięcia. add_subtitles wypala napisy w istniejącym klipie. Wszystkie trzy są asynchroniczne i wszystkie trzy odpytuje się tym samym get_job_status.

Rozliczenie: ten sam cennik, bez dopłaty za MCP

Serwer MCP nie ma własnego cennika. Każde narzędzie przekazuje wywołanie do tych samych tras API, które odpowiadają na `POST /v1/ai/generate/image` z SDK, z użyciem twojego klucza, więc opłata liczona jest w jednym miejscu i widoczna w jednej historii. Obraz wygenerowany z Claude Desktop kosztuje dokładnie tyle, co wygenerowany z Pythona. Nie ma opłaty za stanowisko dla MCP, opłaty za integrację ani minimalnego progu.

Agenci mogą liczyć się z kosztami. check_balance zwraca aktualne saldo, oczekujące obciążenia i wydatki w bieżącym miesiącu, a klient taki jak Claude chętnie wywoła je przed dużą serią, jeśli go o to poprosisz. Limity zapytań są per klucz: domyślnie 60 zapytań na minutę, z możliwością ustawienia dla klucza do 600, ze standardową odpowiedzią 429 i nagłówkiem Retry-After po przekroczeniu.

Skoro klucz jest twój, twoja jest też kontrola wydatków. Klucz dla asystenta młodszego grafika można ograniczyć niskim limitem i unieważnić jednym kliknięciem, gdy laptop zaginie.

MCP, REST czy SDK: co wybrać

Wszystkie trzy drogi prowadzą do tego samego katalogu i tego samego salda. Różnią się tym, kto wykonuje wywołanie.

	MCP	REST API	SDK dla Pythona i TypeScriptu
Kto wywołuje	Asystent lub agent AI, w imieniu użytkownika	Twój backend, bezpośrednio	Twój kod, z typowanymi pomocnikami
Najlepsze do	Pracy twórczej w Claude, Cursorze, VS Code; potoków opartych na rozmowie	Integracji produkcyjnych, webhooków, zadań seryjnych	Kodu aplikacji, skryptów, szybkich prototypów
Konfiguracja	Jeden blok JSON albo logowanie OAuth	Klient HTTP i klucz	`pip install fotohub` albo `npm install fotohub`
Kto wybiera narzędzie	Model, na podstawie opisów narzędzi	Ty	Ty
Cena	Identyczna	Identyczna	Identyczna

Większość zespołów kończy z dwiema z trzech dróg: MCP dla ludzi, którzy myślą rozmową, REST albo SDK dla systemów, które pracują bez nadzoru. Ponieważ klucz i historia są wspólne, materiały przepływają między nimi bez przekazywania z ręki do ręki.

Bezpieczeństwo i kontrola

Wszystko, co serwer przyjmuje, ma zakres i da się cofnąć.

• Klucze API tworzy się i unieważnia w konsoli; unieważniony klucz przestaje działać przy następnym wywołaniu.
• OAuth 2.1 z obowiązkowym PKCE (wyłącznie S256). Tokeny dostępu żyją godzinę; tokeny odświeżania 90 dni i rotują przy każdym użyciu, więc wyciekły token odświeżania ginie w chwili, gdy prawowity klient się odświeży.
• Zakresy dzielą powierzchnię na mcp:image, mcp:video, mcp:audio, mcp:chat, mcp:billing, mcp:read i mcp:write, więc klientowi można przyznać generowanie obrazów bez dostępu do salda.
• Nieuwierzytelnione zapytania dostają zgodne ze standardem 401 z nagłówkiem WWW-Authenticate wskazującym metadane odkrywania, i właśnie to pozwala zgodnym klientom samodzielnie rozpocząć logowanie.

Po stronie klienta, w Chat Live, każdy adres serwera dodany przez użytkownika jest sprawdzany przed pierwszym zapytaniem: zakresy prywatne i loopback, adresy link-local, hosty metadanych chmury oraz nazwy DNS, które się do nich rozwiązują, są odrzucane. Odkryte końcówki OAuth przechodzą tę samą kontrolę. Dane dostępowe leżą w szyfrowanym skarbcu i są wskazywane po identyfikatorze; usługa czatu odczytuje je wyłącznie w momencie wywołania.

W drugą stronę: własne narzędzia w czacie FOTOhub

Większość tego tekstu opowiada o FOTOhub wewnątrz twojego agenta. Połówka kliencka zasługuje na własną scenę, bo to ona zamienia Chat Live w miejsce pracy, a nie w chatbota.

Trzyosobowe studio trzyma swój tracker projektów, zasady nazewnictwa plików i listę klientów za wewnętrznym serwerem MCP, takim, jaki deweloper napisze w jedno popołudnie dowolnym SDK MCP. Dodają go w Chat Live z tokenem. Od tej chwili rozmowa może wyglądać tak: "Zacznij materiały do zlecenia Nordic Bakery." Model wywołuje narzędzie studia, żeby odczytać brief i konwencję nazw, generuje sześć ujęć produktowych po stronie FOTOhub i wywołuje tracker jeszcze raz, żeby podpiąć je pod właściwy projekt. W jednej odpowiedzi może zajść do pięciu rund wywołań narzędzi, co wystarcza na odczyt, generowanie, sprawdzenie i zapis.

Połączenie zestawia się adresem URL i tokenem bearer albo przez OAuth 2.1 z PKCE, gdy zewnętrzny serwer to obsługuje; panel otwiera wyskakujące okno, logujesz się po drugiej stronie, a narzędzia pojawiają się jako etykiety w kompozytorze. Wywoływanie narzędzi w Chat Live działa obecnie na rodzinie modeli Claude, bo tam użycie narzędzi jest dziś najmocniejsze.

!Chat Live z podłączonymi własnymi narzędziami staje się miejscem pracy

Dlaczego platforma kreatywna przejmuje się protokołem

Tydzień temu pisaliśmy, że subskrypcja pojedynczego modelu to pomysł z 2024 roku. Interfejs pojedynczej aplikacji idzie tą samą drogą. Coraz więcej pracy twórczej zaczyna się rozmową z asystentem, a to asystent, nie człowiek, coraz częściej decyduje, które narzędzie wywołać.

To zmienia, czym musi być platforma. Dobra aplikacja webowa już nie wystarcza. Katalog musi dać się wywołać, musi być opisany tak, żeby model go rozumiał, wyceniony tak, żeby agent mógł o cenie rozumować, i zabezpieczony tak, żeby dział IT to zaakceptował. MCP to sposób, w jaki branża umówiła się na wszystkie cztery rzeczy, a FOTOhub zbudował się pod niego wcześnie: serwer wyszedł w lipcu, wpis do rejestru pojawił się w ciągu kilku dni, a strona kliencka doszła w Chat Live.

Zakład jest ten sam, co za jedną subskrypcją. Którykolwiek asystent wygra uwagę twórcy, Claude, agent do kodowania czy taki, który jeszcze nie istnieje, będzie potrzebował miejsca, w którym coś wyrenderuje. FOTOhub zamierza być tym miejscem, z 226 modelami za jednym kluczem, w jednym cenniku, z każdego miejsca, do którego sięga protokół.

Czego jeszcze nie ma w MCP

Trzy uczciwe luki. Klonowanie głosu i separacja ścieżek figurują na liście narzędzi, ale odsyłają agenta do panelu, dopóki ich routing w MCP nie zostanie dokończony. Narzędzia do trenowania modeli istnieją w kodzie i pozostają niewidoczne, dopóki usługa treningowa nie trafi na produkcję. Automatyzacje Flows, generowanie 3D i narzędzia warstw z edytora zdjęć nie są jeszcze wystawione przez MCP; na razie pozostają dostępne z poziomu aplikacji. Wszystko to jest w planie na jesienne wydania.

Najczęstsze pytania

Które klienty działają? Każdy klient MCP obsługujący zdalne serwery po Streamable HTTP: Claude Desktop, Cursor, Windsurf, VS Code z obsługą MCP i większość frameworków agentowych implementujących protokół. Dla narzędzi, które wolą podproces, dostępny jest lokalny tryb stdio.

Czego potrzebuję na start? Konta FOTOhub, klucza API z konsoli deweloperskiej pod fotohub.app/console i zasilonego salda deweloperskiego do generowania. Nie ma osobnego planu ani opłaty za MCP.

Czy mogę ograniczyć, co agent może zrobić? Tak. Limity zapytań ustawia się per klucz, a zakresy OAuth ograniczają klientów do wybranych kategorii, na przykład tylko obrazu. Większość klientów dodatkowo pyta o zgodę przed uruchomieniem narzędzia.

Czy wideo jest dostępne? Tak, asynchronicznie. Narzędzia wideo zwracają identyfikator zadania; agent odpytuje get_job_status, aż plik będzie gotowy. Rendery pojawiają się w historii FOTOhub obok generacji z aplikacji.

Gdzie serwer jest wpisany? W oficjalnym rejestrze MCP jako app.fotohub/fotohub. Dokumentacja, w tym parametry każdego narzędzia, jest pod docs.fotohub.app/api/mcp.

Czy moja firma może podłączyć własne narzędzia do FOTOhub? Tak. W Chat Live otwórz menu Plus i wybierz MCP servers. Dodaj dowolny serwer MCP po HTTP z tokenem albo przez OAuth.

Czy MCP kosztuje więcej niż API? Nie. Ta sama operacja kosztuje tyle samo, niezależnie od tego, czy wywołasz ją z Claude Desktop, z curla czy z SDK dla Pythona.

Notka od założyciela

FOTOhub został założony we wrześniu 2025 roku przez Mateusza Ulewicza, Founder & CTO, który zaprojektował warstwę orkiestracji, flotę GPU, system rozliczeń i rodzinę modeli IDA, na których działa platforma. Przed FOTOhub spędził dwie dekady w inżynierii, w tym w Amazon Web Services i Nokii. Spółka pozyskała dotąd 8,6 mln USD, ma wśród inwestorów Amazon Web Services i DGE3 Investment, w drugim kwartale 2026 została wyceniona na 180 mln USD i obsługuje ponad 1 milion użytkowników w 46 krajach.

"Spędziliśmy rok na tym, żeby 226 modeli było jednym produktem dla człowieka siedzącego przed ekranem", mówi Ulewicz. "Kolejny krok był oczywisty: zrobić z nich jeden produkt dla agenta. MCP dał nam standard, który pozwala to zrobić bez proszenia kogokolwiek o naukę naszego interfejsu. Zostajesz przy swoim asystencie, swoim edytorze, swoich nawykach. My dostarczamy renderowanie."

O tym, dlaczego platforma kreatywna powinna być gospodarzem dla cudzych narzędzi, a nie tylko gościem w ich domu: "Prawdziwy proces w studiu nigdy nie jest samym generowaniem. To brief, tracker, zasady nazw, biblioteka materiałów klienta. Jeśli nasz czat nie sięga do tych rzeczy, jest zabawką. Dlatego stronę kliencką zbudowaliśmy z taką samą starannością jak serwerową. Rozmowa w FOTOhub może dziś czytać z waszych systemów, generować w naszych i zapisać wynik tam, gdzie wasz zespół będzie go szukał. Tak ma działać miejsce pracy."

Podłącz pierwszego klienta według instrukcji na docs.fotohub.app/api/mcp, utwórz klucz na fotohub.app/console albo wypróbuj Chat Live z własnym serwerem MCP na fotohub.app/dashboard/chat-live.